Menu

Bezpieczeństwo a stan prawny

11 marca 2019 - prawo i administracja

Bezpieczeństwo to jednocześnie stan prawny, jak i również psychiczny. To właśnie wtedy jednostka społeczna charakteryzuje się całkowitą pewnością. Definicji bezpieczeństwa jest wiele i zależą one od dziedziny, której dotyczą, jednak najogólniej rzecz biorąc jest to nie tylko pewnego rodzaju stan psychiczny, ale i prawny, będąc w którym dana osoba ma poczucie całkowitej pewności. Wie, że posiada wsparcie w innej, bliskiej osobie lub też w sprawnie funkcjonującym systemie prawnym.

Bezpieczeństwo jest potrzebą podmiotową, dotyczy zarówno jednostek, struktur społecznych, jak i wielkich grup w tym również państw. Jest też potrzebą egzystencjalną, wprost związaną z przetrwaniem i samo zachowaniem, całością, tożsamością i niezależnością danego podmiotu. W szerszym znaczeniu bezpieczeństwo można zdefiniować jako pewność istnienia i przetrwania, posiadania oraz funkcjonowania i rozwoju podmiotu. Nadrzędnym celem systemu bezpieczeństwa jest zapewnienie korzystnych i sprzyjających warunków realizacji interesów narodowych poprzez eliminacje zewnętrznych i wewnętrznych zagrożeń, redukowanie ryzyka oraz odpowiednie oszacowanie podejmowanych wyzwań i umiejętne wykorzystywanie pojawiających się szans. Względna stabilność polityczna ma znaczny wpływ na funkcjonowanie instytucji publicznych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo.

Wydaje się jednak, że większa obecność państwa w życiu obywateli niekoniecznie musi być odbierana jako zagrożenie dla ich praw wolności. Dodatkowej analizie należałoby poddać, jaki jest stopień przyzwolenia społecznego dla ewentualnego ograniczenia praw i swobód obywatelskich w zamian za lepsze gwarancje bezpieczeństwa państwa. Należy stwierdzić, że bezpieczeństwo oznaczać może zarówno kategorię definicyjną, jak i wartość egzystencji człowieka. Z jednej strony jest ważną potrzebą, zaś z drugiej procesem osiągania stabilizacji. Wychowanie dla bezpieczeństwa to wychowanie ludzi do pracy i walki. Jednak, aby przetrwać, należy być aktywnym. Trzeba być nie tylko konsumentem, ale także i twórcą bezpieczeństwa. Należy zrozumieć czym jest zagrożenie, rozpoznawać je i, co najważniejsze, umieć unikać i eliminować zagrożenia. Na zakończenie należy stwierdzić, iż na początku XXI w. nastąpiło z jednej strony pogłębienie procesu bezpieczeństwa i współpracy w Europie, a z drugiej, doszło do jego kompilacji.