Menu

Rezygnacja z prawa od odstąpienia z umowy

13 marca 2019 - prawo i administracja

Jednym z przykładów, w których ustawodawca zdecydował się zrezygnować z prawa do odstąpienia od umowy jest cena lub wynagrodzenie, które zależy od wahań na rynku, nad którym przedsiębiorca nie sprawuje kontroli, a które mogą wystąpić przed upływem terminu odstąpienia od umowy. Przez pojęcie wahań na rynku finansowym należy rozumieć proces kształtowania się cen i innych wartości stanowiących przedmiot obrotu.

Główną cechą tego punktu jest to, że przedsiębiorca nie sprawuje kontroli nad tymi wahaniami, a więc musi być tutaj dokładnie zbadana wiedza i umiejętności przedsiębiorcy wpływania na mechanizmy rynkowe, oraz kontrolowania cen.

W następnym punkcie ustawodawca wskazuje, że prawo do odstąpienia od umowy nie przysługuje konsumentowi, który zamówił rzecz nie produkowaną w sposób masowy, służącą zaspokojeniu jego własnych potrzeb, wytworzoną według jego własnych życzeń i wytycznych. Przedstawiona sytuacja dzieli się na dwa rodzaje. Pierwszym z nich jest wyprodukowanie rzeczy według specyfikacji konsumenta, a więc poda on dokładne parametry w jaki sposób ma zostać wykonana rzecz np. wózek inwalidzki dla osoby niepełnosprawnej lub obuwie dostosowane do stopy. Natomiast drugi przypadek obejmuje specyfikacje pochodzące od producenta jednak po to aby zaspokoić indywidualne potrzeby konsumenta.

Przykładami tego rodzaju rzeczy są różnego rodzaju edycje kolekcjonerskie. Prostym przykładem może być tutaj zakup przez konsumenta mebli przygotowanych pod konkretny wymiar podany wcześniej przez klienta. Po dostarczeniu mebli, konsument jednak dochodzi do wniosku, że nie będą one pasować do koloru ścian. W takim przypadku zwrot rzeczy jest niemożliwy, ponieważ przedsiębiorca może ponieść straty dlatego że dalsza odsprzedaż będzie niemożliwa lub bardzo utrudniona. Zgodnie z art. 38 pkt. 4 konsumentowi nie przysługuje prawo do odstąpienia od umowy w sytuacjach gdy przedmiotem jest rzecz ulegająca szybkiemu zepsuciu lub posiadająca krótki termin przydatności. Tyczy się to głównie artykułów spożywczych o terminach przydatności do spożycia upływających w niżej wymienionych ramach czasowych. Termin, w którym może nastąpić zepsucie rzeczy, aby uznać ja za rzecz ulegającą szybkiemu zepsuciu obejmuje czas na dostarczenie rzeczy do konsumenta, czas na odstąpienie od umowy i zwrot rzeczy, czas potrzebny na dostarczenie rzeczy do przedsiębiorcy, oraz czas ponownego wprowadzenia tej rzeczy do sprzedaży.

Prawo do odstąpienia od umowy nie przysługuje również w sytuacjach, w których rzecz jest dostarczona w zapieczętowanym opakowaniu, które po otwarciu nie można zwrócić ze względów higienicznych. Przez brak możliwości zwrotu należy rozumieć nie brak możliwości odesłania do przedsiębiorcy, lecz brak możliwości ponownego sprzedania rzeczy. Do spełnienia tej przesłanki konieczne jest otwarcie sterylnego opakowania po dostarczeniu rzeczy.